بینا- موسسه تحقیقاتی چتمن هاوس انگلستان اعلام كرد: استفاده از طلا برای حمایت از ارزش دلار، غیرمعقول خواهد بود و احتمال كمی وجود دارد كه طلا در سیستم پولی بین المللی نقش تایید شده ای داشته باشد.  
به نقل بینا به نقل از بلومبرگ، بر اساس مطالعه گروهی كه به بررسی نقش های احتمالی طلا پرداخته اند،درحالی كه قیمت بالای طلا نشان دهنده كاهش اطمینان به ارزهای اصلی و بازدهی پایین سایر دارایی ها است، ارتباط معنی داری بین ارزش طلا و متغیرهای اقتصادی وجود ندارد.
نتایح مطالعات این گروه نشان می دهد طلا می تواند به عنوان یك سپر در مقابل كاهش ارزش پول و دیگر خطرات ، به عنوان بخشی از یك مجموعه و نه به خودی خود، مورد استفاده قرار گیرد.
براساس داده های انجمن جهانی طلا، بین سالهای 1968 تا 1971 ، پس از آنكه سیستم اقتصادی، قیمت طلا را حول و حوش 35 دلار در هر اونس نگه داشت، نرخ معامله طلا و دلار، ثابت بود.  پس از آن ، برای نخستین بار، بانكهای مركزی ذخایر طلای خود را به مدت 30 سال افزایش دادند، به طوری كه قیمتها 11سال است كه به طور پیاپی افزایش پیدا می كند و بهای طلا در سپتامبر سال گذشته ركورد زد.
بر اساس اعلام گروه یادشده كه بیش از هشت ماه روی این موضوع كار كرده است، با توجه به گرایش ضد تورمی طلا، برقراركردن دوباره طلا به عنوان یك ابزار اطمینان خاطر، بدون شك غیر معقول یا حتی زیانبار خواهد بود.  طلا می تواند به عنوان یك حفاظ در برابر كاهش ارزش ارزهای اصلی به كار آید و همچنین می تواند برای بانكهای مركزی كه در پی متنوع سازی ذخایر ارزی خود هستند، مفید واقع شود.
بر اساس اعلام انجمن جهانی طلا واقع در لندن، در حالی كه استاندارد طلا ممكن است دیگر وجود نداشته باشد، كشورها و سازمانهای بین المللی هنوز 30 هزار و 877 تن ذخیره طلا دارند كه ارزش آن در حدود یك هزار میلیارد و 770 میلیون دلار بر آورد می شود.  بهای طلا برای تحویل فوری در ماه سپتامبر 2011 (شهریور) به ركورد یك هزار و 921 دلار و 15 سنت در هر اونس رسید.
از زمانی كه آمریكا و متحدانش در كنفرانس 'برتن وودز' موافقت كردند كه بهای طلا را در سطح 35 دلار در هر اونس ثابت نگه دارند، دلار، ارز ذخیره جهان بوده است.  پس از آنكه واحدهای پولی جهان در اوایل دهه 1970شروع به نوسان آزاد كردند، دلار در معاملات جهانی، به عنوان ارزی كه بیشتر از سایر ارزها مورد خرید و فروش قرار می گرفت، باقی ماند.  دلار از مارس 2009(فروردین 87) 12 درصد در مقابل شش ارز اصلی (یورو، پوند انگلستان، فرانك سوییس، كرون سوئد، ین و دلار كانادا) كاهش پیدا كرد.  انگلستان استاندارد طلا را در سال 1931 معلق كرد.
گروه كاری یادشده اعلام كرد، انضباط بیشتر سیستم مالی ممكن است در جلوگیری از بی مبالاتی های بانكی و انباشت بدهی های بیش از حد دهه گذشته مفید باشد.  این گروه اضافه كرد، اگرچه با شروع بحران بدهی، طلا نقش رسمی تری در سیستم پولی داشته ، لیكن انعطاف ناپذیری كه به این سیستم تحمیل كرد، ممكن است به عنوان یك عامل بازدارنده عمل كرده باشد، در حالی كه سیاست انعطاف پذیرتری مورد نیاز بود.